O nas
Czym jest BravoPin
Ściana to jeden ekran, który może czytać cała sala, i każdy w sali może dopisać na niej linijkę, bez konta i bez nazwiska.
Ściana, która działa na stronie głównej, nazywa się Everything Good i jest jedną z naszych ścian publicznych, a nie produktem. Jest tam po to, żeby ktoś obcy zobaczył, jak wygląda ściana, zanim założy własną. Ściany, które się liczą, to te, które ludzie zakładają dla własnych sal i gości.
Linijka żyje od 45 minut do doby, zależnie od tego, jak ruchliwa jest ściana. Głosowanie najpierw ją powiększa, a potem sprawia, że zostaje dłużej. Potem znika.
Można założyć własną ścianę, a dalej na tej stronie jest wybór, jaką: prywatną, dla znanych sobie ludzi, albo publiczną, dla kogokolwiek.
- 45 minutnajkrócej, jak linijka zostaje, i tylko gdy ściana jest ruchliwa
- 24 godzinynajdłużej, i tyle cicha ściana daje każdej linijce domyślnie
- Bez kontażeby czytać ścianę, pisać na niej albo głosować
Którą wybrać?
Prawie każdy chce ściany prywatnej. Są dwa rodzaje i nie ma trzeciego.
Dla barów, restauracji i wydarzeń
Bar, restauracja, kawiarnia czy sklep może założyć ścianę we własnym lokalu i zacząć jeszcze dziś, bez opłat. Na darmowej ścianie nad wiadomościami jest jedna linijka od nas.
Za 19 € miesięcznie ta ściana w całości należy do Pana/Pani: nasza linijka znika, a w jej miejsce może wejść własna — oferta na dziś, powitanie albo reklama. Sponsorzy, wieczór z biletami albo ściana prowadzona dla klienta też są w Pana/Pani rękach, bez pytania nas o zgodę.
Jedna ściana działa na dowolnej liczbie telewizorów i ekranów, na wszystkich naraz.
Jak to działa, szczegółowo
Co robi głosowanie
Każdy, kto czyta ścianę, może zagłosować na to, co na niej jest, bez konta, tak samo jak przy pisaniu. Głos w górę robi dwie rzeczy, w tej kolejności.
Najpierw powiększa linijkę. Każdy głos to jeden krok w górę, aż będzie tak duża, jak mieści jedna linijka tego ekranu — więc nic nigdy nie jest ucięte, a największa rzecz na ścianie to ta, co do której sala zgodziła się najbardziej.
Gdy nie może już rosnąć, głosy zamiast tego trzymają ją dłużej na ekranie. Na cichej ścianie ma już najdłuższe życie, na jakie ta ściana pozwala, więc tam głosy tylko ją powiększają, a ściana mówi o tym po dotknięciu.
Głos w dół to to samo wstecz: jeden krok mniej. Nic tego nie oznacza i nigdzie nie są pokazywane liczby, po żadnej stronie — ściana pokazuje rozmiary, nigdy wyniki.
Co dzieje się z napisaną linijką
Idzie w górę od razu, w rozmiarze, od którego zaczyna każda linijka.
Jak długo zostaje, decyduje ściana, a nie stały zegar. Ruchliwa ściana trzyma każdą linijkę około 45 minut, a potem robi miejsce następnej, żeby na ekranie było to, co powiedziano ostatnio. Cicha ściana trzyma je znacznie dłużej — domyślnie do 24 godzin — żeby ścianę warto było otworzyć jeszcze rano.
Osoba prowadząca ścianę może przesunąć oba końce, krócej albo dłużej, najwyżej do dwóch dni. Potem wiadomość znika i nie jest nigdzie przechowywana: nie ma archiwum, nie ma profilu, nie ma historii i nie da się sprawdzić, co ktoś napisał.
Ściany też się kończą
Ściana publiczna jest usuwana 48 godzin po tym, jak zniknie z niej ostatnia wiadomość, razem ze wszystkim, co na niej było. Osoba prowadząca ścianę prywatną wybiera, jak długo zostaje otwarta, a na koniec tego okresu wszystko na niej też jest usuwane.
To cała historia przechowywania. Nic nie jest przenoszone gdzieś ciszej, kiedy ściana się zamyka.
Jedyna rzecz, do której trzeba konta
Założenie ściany i prowadzenie jej. Czytanie, pisanie, głosowanie, dołączanie, zgłaszanie wiadomości i proszenie o zdjęcie własnej wiadomości nie wymagają zupełnie niczego — bez konta, bez adresu e-mail, bez nazwiska.
Kto zakłada ścianę, dostaje konto właściciela, ustawienia tej ściany i sposób, żeby ją wyczyścić albo zdjąć z niej linijkę z własnego telefonu, kiedy działa.
Co jest na ścianach, które prowadzimy sami
Na ścianach, które prowadzimy sami, niektóre linijki są generowane przez AI i mają zmyślone imiona, a część głosów na nie też jest nasza; tam, gdzie osoba prowadząca ścianę prosi nas o wypełnienie jej za nią, linijki, którymi ją wypełniamy, są napisane przez nas albo wygenerowane przez AI; żadna z nich nie jest oznaczona linijka po linijce.